Depressies!!!!

Ik heb wel vaker iets geschreven over m’n depressies. Ik doe het niet al te vaak, omdat ik dan het gevoel krijg dat jullie daar niet op zitten te wachten. Te wachten op m’n berichten over hoe “deep down” ik me voel. Maar vandaag laat ik me daar even niet door tegen houden. Het herfst seizoen is weer aangebroken. Dat betekent dat de blaadjes van de bomen van kleur veranderen en eraf vallen. Precies wat er bij mij van binnen ook gebeurt.  Alleen veranderen de bladeren buiten in mooie kleuren, rood, geel, oranje. M’n kleuren van binnen veranderen in donker, heel donker zwart. Het is ieder jaar weer hetzelfde liedje. En ook al weet ik het, ik ben er nooit goed op voorbereid en komt het altijd weer onverwacht.

Als kind had ik er ook al erg last van: depressies en chronische vermoeidheid. Geen land was er te bezeilen met me. Het kwam naar buiten in erge driftbuien, omdat ik met mezelf geen raad wist. Later raakte ik juist erg naar binnen gekeerd. Door heel veel therapieën en opnames kan ik het nu accepteren. Doordat ik nu ’s middags slaap en medicijnen slik, kan ik er redelijk mee leven. Ik weet dat het nogal dubbel klinkt dat ik medicijnen slik. Ik probeer zo gezond mogelijk te leven, ga alle e-nrs en rommel in het eten uit de weg, eet zo puur mogelijk en dan gooi ik mezelf vol met deze schadelijke en chemische rommel. Dit is echter een weloverwogen keus. Oftewel geen keus. Ik heb het echt lang genoeg geprobeerd en alle therapieën gedaan die er maar mogelijk zijn. Maar zonder medicatie ben ik een zielig hoopje ellende en zijn m’n enige gedachten: hoe kom ik zo snel mogelijk in het hiernamaals! Geen leuke en opwekkende gedachten dus. Met medicatie is m’n leven stukken verbeterd en heb ik ook nog een leven naast m’n depressies. Maar dan toch die winters, die vallen me erg zwaar. Eind september valt er een dikke donkere deken over me heen en verdwijn ik in langzaam onder de grond, om halverwege april, samen met alle voorjaarsbloemen langzaam weer boven te komen.

Er wordt veel over depressies geschreven. Men vindt dat er te veel en te vaak meteen naar medicijnen gegrepen wordt. Hier ben ik het mee eens. Het is belangrijk dat je eerst gaat onderzoeken waar de depressie vandaan komt. Therapie geeft je veel zelf inzicht en kan je verder helpen. Dat is bij mij ook gebeurt, maar de zware sombere gevoelens bleven m’n leven erg overheersen, jaar in jaar uit, dag in dag uit. Vandaar dat ik uiteindelijk toch voor medicatie heb gekozen. De mensen die daarover schrijven, zijn meestal niet degenen die het zelf onder vonden hebben. De kwaliteit van m’n leven is hierdoor erg verbeterd en dat is toch ook veel waard!!!!

Ik heb een aantal adviezen waaraan ik me probeer vast te houden:

  • Probeer het te accepteren, hoe groter je verzet, hoe meer energie het kost.
  • Houd je vast aan ritme en regelmaat, ook al wil je eigenlijk niets dan in je bed liggen en slapen.
  • Kleed je normaal aan en loop er niet als een slons bij, dit vergroot niet je gevoel van eigenwaarde. M’n zus zei eens tegen me: aankleden moet je toch, dus dan maar beter meteen goed”. Je hebt ook leuke kleding dat lekker zit.
  • Probeer iedere dag naar buiten te gaan en te lopen, boodschappen te doen of iets dergelijks, het leidt af en je houdt contact met de wereld.
  • Plan 1 of 2 vaste dagen per week, waarin je jezelf mag laten gaan, lekker niets hoeft en je in je joggingpak mag rondlopen, tv kijken enz., zodat je je daar de rest van de week aan op kunt trekken.
  • Maak een plan voor de volgende dag (hoe klein ook) en probeer je daaraan vast te houden. Zonder plan word je vaak doelloos en blijf je erin hangen.Het geeft je achteraf een goed gevoel als je je aan je plan hebt gehouden.
  • Luister naar je gevoel.
  • Probeer goed en gezond te eten.
  • Ga vroeg naar bed.

Het heeft bij mij een aantal jaar geduurd voordat ik zover was om me aan deze punten vast te kunnen houden, maar ik kan het nu redelijk toepassen (meestal dan). Voor mij is het houden van vaste “niets doen” dagen erg belangrijk, zodat ik kan aftellen tijdens de zware momenten. Zo houd ik het overzichtelijk voor mezelf.

Met luisteren naar mezelf bedoel ik, dat ik een “sociale stop” in stel. Tijdens de wintermaanden zie ik niemand en spreek ik met niemand iets af. Ik heb daar  totaal geen energie voor en geen zin in. In het verleden probeerde ik alles door te laten gaan, met het gevolg dat ik dan de rest van de week tot niets meer kwam en in bed lag (en heel veel eetbuien had). Sinds ik een stop houd, lukt het me om wel m’n dingetjes te doen en me aan de bovengenoemde punten te houden. En ook is het voor m’n mannetje een stuk plezieriger om mee te leven, want reken maar dat het voor hem niet makkelijk was en is.

Eenzaam? Nee, ik voel me juist eenzaam als ik onder de mensen ben, terwijl ik me zo slecht voel. Ik ben dan alleen maar aan het vechten en wil  zo snel mogelijk weer weg. Het put me volledig uit.  Maar ik heb wel een man, die ’s avonds thuis komt, dus ik begrijp wel dat als je alleen bent en woont, het niet altijd een goede keuze is om je helemaal af te zonderen. Voor mij is het belangrijk dat ik ook nog oog overhoud voor hem en dat kan niet als ik ook nog andere mensen zie.

Ik vind het erg belangrijk om me op de mooie dingen van het leven te blijven focussen. Gelukkig kan ik die wel weer zien en voelen. Ondanks alles kan ik zeggen dat ik een rijk en bevoorrecht mens ben!!!!

10696375_631729923614932_8789398218249901187_n

Zaterdagavond verrassing: Niet getreurd, dit probeer ik gewoon  te blijven doen. Ook een van de punten, waaraan ik me vast probeer te houden. Ik had jullie een remake belooft van de citroentaart, die vorige week nogal zuur was. Ben je nieuwsgierig? Klik dan hier voor het recept!!!


Heb jij  ook last van een EETSTOORNIS, of ben je raar met eten bezig? Ik heb een zelfhulpgroep opgericht op FACEBOOK. Deze groep is bedoeld voor mensen die hun eetstoornis onder de loep willen nemen en daarover van gedachten willen wisselen.Voor mensen die  hun lichaam met “natuurlijke voeding” willen voeden en niet met allemaal bewerkte en chemische rommel.

De groep heet: “Natuurlijk” eetstoornisvrij. Je kunt je aanmelden op Facebook, door mij een berichtje te sturen.

 

 

 

22 gedachten over “Depressies!!!!

  1. Het minder zoete citroentaartje kan ik niet vinden, er staat geen link in je stukje!
    een prachtig en herkenbaar stuk over depressies, dan je ♡

    1. Nee, dat kan weer niet in combinatie met deze medicijnen, wel erg jammer. Wel geprobeerd om de zon op te zoeken, maar ver van huis in zo’n toestand deed me geen goed.Heb jij ervaring met lichttherapie? Groetjes.

  2. Dapper stuk, om zoveel van jezelf te laten zien! Heel herkenbaar ook. En fijne tips! Ook die zijn herkenbaar. Ik vind het wel moeilijk om mezelf dingen toe te staan…

  3. Sterkte met je winterdepressie, ik weet helaas ook wat het is. Ik ben gestopt met de medicijnen omdat ik me daar ook niet goed bij voelde en ben nu voor het derde winterseizoen begonnen met lichttherapie thuis en ik moet zeggen de depressie is er nog steeds maar niet meer zo diep donker als voor de lichttherapie lamp, dus het helpt wel maar is géén wondermiddel. Daarnaast heb ik 2 grote honden die toch overdag uitgelaten moeten worden als manlief naar zijn werk is dus dan kom ik ook in beweging en buiten..

    1. Dank je wel. Niet iedereen reageert goed op medicatie, ik heb er ook verschillende gehad. Fijn dat je lichttherapie wel iets licht geeft, maar net als de medicatie, jammer genoeg geen wondermiddel. Ja, ik zorg ook altijd dat ik een reden heb om naar buiten toe te gaan. Als je een doel hebt gaat dat makkelijker, al voelt het vaak helemaal niet fijn. Hopelijk bieden jou honden je de nodige afleiding. Groetjes en sterkte!

  4. Wat goed dat je dit wel op je blog deelt! hoe akelig dat misschien ook voelt, er zijn zat mensen die het gevoel kennen. Ik heb gelukkig geen last van depressies maar wel mensen om me heen die er onder lijden of leden. Ik vind het lastig omdat te begrijpen want ik ben van nature positief persoon, dat heeft zijn voordelen en zijn nadelen. Ik ben dus wel naar binnen gekeert en zie niet altijd dat ook ik een ‘donker’ gevoel kan hebben. Ookal uit ik dat anders.

    1. Thanks. Bedoel je dat je te laat in de gaten hebt, hoe jij jezelf voelt? Dat je over jezelf heen walst? Sommige dingen zijn ook lastig te begrijpen, als je zelf anders in elkaar zit, dat maakt het wel eens moeilijk. Groetjes.

      1. Ik heb een vorm van Autisme.. daardoor werkt het bij mij iets anders. Ik weet het nu 5 jaar en heb daarvoor 24 jaar over mezelf heen gewalst! Ik vind het lastig om aan te geven hoe ik me voel of wat ik ervan vind. Ik zie het soms ook niet en realiseer me later pas dat ik ‘grens’ heb overschreden. Gelukkig leer ik steeds meer van mezelf en loop ik nu tegen een berg op maar loop ik redelijk met de hobbels. tuurlijk met goede en slechte dagen.. Heb een slim hoofd en dat zorgt ervoor dat het altijd wel een omweg creert.

        1. Wat heftig moet dat voor je zijn, maar gelukkig weet je het nu en kun je daardoor beter met jezelf omgaan. Ja, zo hebben we allemaal onze eigen bergen te beklimmen he?! Sterkte en groetjes!!!!

  5. Mooi geschreven. Ik vind het knap hoe je het aanpakt. Respect daarvoor. Zelf ben onlangs gelijktijdig begonnen met therapie én medicatie. Daar ben ik nu nog steeds dankbaar voor. Het is een lage dosering, maar het heeft net het gitzwarte eraf gehaald waardoor ik open ging staan voor therapie. Echt heel fijn dat je hier over schrijft.

  6. Wat een eerlijk en open verhaal van jou. Ik weet hoe het voelt. En het is erg zwaar..
    Sterkte lotgenoot en hopen op een zonnige winter (scheelt ietsje..).

    Groeten!
    Astrid

    1. Thanks! Jammer dat ook jij dit moet ervaren. Ondanks het nog zomerse weer, heb ik er nu al last van, het weer heeft geen hele grote invloed lijkt wel. Jij ook sterkte! Groetjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *